Donderdag was het weer tijd voor het Buurtbakkie.
Met een heerlijk zonnetje en een bakfiets met stoelen, koffie, thee en stroopwafels reed ik de straat in. Terwijl ik de stoelen neerzette en de vrolijke vlaggenlijn ophing, die een vrijwilliger gemaakt heeft, kwamen de eerste nieuwsgierige kinderen al kijken wat er ging gebeuren.
Niet veel later schoven de eerste buurtbewoners aan. Een apotheker stapte even van zijn fiets voor een kop koffie, twee jonge dames kwamen gezellig langs en gedurende de middag ontstonden er mooie gesprekken. In totaal kwamen zo’n vijftien bewoners even een bakkie doen.
Wat deze straat bijzonder maakt? Veel mensen wonen hier al tientallen jaren. Ze kennen elkaar, kijken naar elkaar om en weten elkaar te vinden wanneer dat nodig is. Zo vertelde iemand hoe een buurtbewoonster laat op de avond dringend hulp nodig had. Eén berichtje in de buurtapp was voldoende; vrijwel direct stond een buurvrouw voor haar deur.
In deze straat worden mooie én moeilijke momenten met elkaar gedeeld. De geboorte van een dochtertje werd gevierd via de buurtapp. Maar ook het verdriet om het verlies van een zoon werd samengedragen. Zo blijven mensen betrokken bij elkaar, in goede en slechte tijden.
Ik vroeg of er ook wel eens iets georganiseerd wordt. “Jazeker, een borrel!” was het antwoord. Iedereen neemt iets lekkers mee, brengt zijn eigen stoel mee en dat is genoeg voor een fijne avond samen. Terwijl we hierover praatten, werd er spontaan alweer een datum geprikt voor de volgende bijeenkomst. Ook werd er verteld dat er met een feestdag wel eens samen gezongen word onder een carport.
Wat mij vooral bijbleef, was de trots waarmee bewoners over hun straat spraken. Het gevoel van verbondenheid, de vanzelfsprekendheid waarmee mensen naar elkaar omzien en de warmte die er voelbaar is.
Toen ik aan het einde van de middag terugfietste naar Stroud, met een lege koffie- en theekan en geen stroopwafel meer over, dacht ik: Wat een bofkonten wonen hier. In een tijd waarin verbinding niet altijd vanzelfsprekend is, hebben zij iets heel waardevols weten vast te houden: aandacht voor elkaar.